Medewerkers

Tamara van Tilborg vertelt:

“Als ik oudere mensen in de kappersstoel had, kwam het verzorgende in me naar boven”

Als 16-jarig meisje moest ik kiezen wat ik wilde. Ik had stagegelopen in het bejaardenhuis in Woudrichem en daar vonden ze echt dat ik geknipt was voor de zorg. Maar ik wilde destijds liever kapster worden, dus ik koos voor de kappersopleiding.

Toch bleef ik de zorg altijd wel heel leuk vinden en dat merkte ik vooral als ik oudere mensen in de stoel had. Dan kwam het verzorgende in me naar boven en vond ik het heerlijk om ze in de taxi te helpen. Daar genoot ik echt van. Toen ik hoorde dat er grote tekorten in de zorg waren en ik me realiseerde dat er kappers in overvloed zijn, besloot ik het erop te wagen en me om te laten scholen naar de zorg.

Ik werkte ruim 24 jaar als kapster, maar ik haalde op zeker moment geen energie meer uit mijn werk. En nu zit ik juist vol energie. Ik word echt heel blij van mijn werk en ik ga altijd met een voldaan gevoel naar huis. Het voelt goed dat ik dingen kan regelen voor mensen en je merkt ook dat ze dat dan waarderen. Ik probeer me ook altijd in de bewoners te verplaatsen. Ga er zelf maar eens zitten, terwijl alles voor je bepaald wordt. Juist daarom vind ik het ook zo belangrijk om zelfredzaamheid te stimuleren en iedereen de regie over zijn of haar leven te laten houden. Je moet niet alles uit handen willen nemen.

Toen ik net aan de opleiding tot Verzorgende IG startte, vond ik het wel lastig om mijn grenzen aan te geven richting bewoners. Bewoners kunnen soms best weleens boos reageren. Nu heb ik geleerd om me dan ook uit te spreken richting de bewoner dat we op die manier niet met elkaar omgaan, maar dat vond ik in het begin best lastig. Want ik vind het belangrijk om respectvol met elkaar om te gaan, maar dat werkt natuurlijk twee kanten op. Ik verwacht net zo goed dat een bewoner respectvol met mij omgaat.

In mei rond ik de opleiding af, dus op dit moment is het nog best even aanpoten. Maar het eind is in zicht. Al ben ik liever op het werk dan dat ik met mijn neus in de boeken zit. Ik kan bijna niet uitleggen hoe blij ik van mijn werk word. De mensen hebben bij ons echt zorg nodig en dat ik die zorg kan leveren, vind ik heel mooi.

Tamara van Tilborg

Verzorgende IG, afdeling het Anker, somatiek

Locatie Wijkestein

terug naar verhalen

Deel pagina op

Gerelateerd

Medewerkers
“De betrokkenheid van Maaswaarden brengt mij altijd een glimlach op mijn mond”
Liselotte van Bokhoven
- Bestuurder Maaswaarden ouderenzorg
Medewerkers
“Een mens heeft behalve een buitenkant ook een binnenkant die zorg nodig heeft”
Annelien Schenderling
- Geestelijk Verzorger, Intramuraal in Andel en Wijk en Aalburg
BewonersVrijwillige collega's
‘Ze voelen goed aan wanneer mensen extra aandacht kunnen gebruiken’
Meneer en mevrouw Hendriks
- Cliënten thuiszorg
Medewerkers
“Als manager is het mijn taak om het personeel te faciliteren om de zorgbehoeften van bewoners te kunnen zien en horen”
Eddy Kok
- Manager Zorg en Dienstverlening