“Mijn moeder dacht dat ik er ook woonde. Dat gaf haar rust.”
Teun
Vrijwillige collega & zoon

Toen de moeder van Teun de Waal in 2019 naar De Haven in Wijkestein verhuisde, bleef hij nauw betrokken bij haar. Zijn moeder was dementerend en werd onrustig als Teun er niet was. Daarom hielp hij mee met haar verzorging.

samenzorg teunElke ochtend zat hij met haar aan de koffie. ’s Avonds bracht hij haar naar bed. En tussendoor was hij er voor haar én voor de andere bewoners. Met een lekkere lunch, een pan erwtensoep of gewoon door samen iets gezelligs te maken. “Mijn moeder dacht dat ik er ook woonde. Dat gaf haar rust.”

In 2023 overleed zijn moeder. Zijn rol als mantelzorger stopte, maar zijn betrokkenheid bij Wijkestein niet.
Een paar weken later werd Teun gevraagd of hij vrijwilligerswerk wilde doen. Hij hoefde daar niet lang over na te denken.

Sindsdien is hij er bijna dagelijks. Hij wandelt met bewoners, helpt bij activiteiten, verzorgt samen met een andere vrijwilliger de vogels in de volière en zorgt zelfs regelmatig voor het haar van een bewoonster. Inmiddels werkt hij ook aan een dierenshow voor bewoners, samen met een medewerker Welzijn Plus. “Ik krijg alle ruimte om mijn ideeën uit te werken. Bij Maaswaarden is veel mogelijk.”

En dat is precies waar SamenZorg voor Teun over gaat. Samen kijken wat iemand nodig heeft. Familieleden en vrijwilligers die hun kennis, tijd en ideeën inzetten. En medewerkers die daar ruimte voor geven en samen optrekken. Niet alles hoeft door een zorgmedewerker gedaan te worden. Soms kan een naaste, vrijwilliger of bewoner zelf iets betekenen. Samen zorgen we ervoor dat bewoners zich gezien, veilig en thuis voelen.

Teun gaat ervoor met heel zijn hart.
Teun gaat ervoor met heel zijn hart.
Teun gaat ervoor met heel zijn hart.

Andere verhalen